109
یه وقتایی مثل الان زندگیم کاملا از کنترلم خارج میشه! شب رو با این فکر میخوابم که صبح باید طوری بیدار شم که تا یک ناهارم آماده باشه ، خونه رو مرتب کرده باشم ، نظافت انجام داده باشم ، ناهارم که میشه سفره پهن کنم ،بشورم ، بازم به فکر شب باشم ... پاهام ، کمرم ، بدنم خسته میشه همش ، یه وقتایی مثل الان که مامانم خونه نیست خیلی تحلیل میرم ، یه تنه باید به همه چی برسم ، شلوغیهارو سامون بدم ، به همه برسم شب که میشه خسته و کوفته فقط منتظر میشم آروم شه جَو و لَختی بیاسایم
حالا خیلی ادعای مطالعه ندارم ولی همون مطالعه کم و ناقصم از دستم دررفته ، بدنم خسته ی خسته میشه ، فقط دلم میخواد شب شه خلوت کنم ، هرچند توانی برام نمی مونه کار خاصی انجام بدم ولی دلمم نمیاد بخوابم تا جایی که میتونم مقاومت میکنم!
بیچاره مادر ... چقدر هوای همه رو داره و خم به ابروش نمیاد ، من واقعا بُریدم ...
+ از این حس که صبحها قبل از هر گونه کاری به محض باز کردن چشم باید برم آشپزخونه بدم میاد!
این روزا تنها دلخوشیم احساس رضایت بقیه از طعم غذاهاست :/
خدایا ممنون که کماکان نگاهم میکنی ...
نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 0:16 توسط دخترک|
برچسب:
نویسنده: آرتمیس سلیمانی